Zonder de ozonlaag in de bovenste atmosfeer zouden de kansen voor leven op aarde somber zijn. Dit komt omdat de zon, naast het licht dat wij zien, ook energetische ultraviolette straling van korte golflengte uitzendt die onzichtbaar is voor het menselijk oog. Deze UV-straling kan cellen beschadigen en het DNA van levende wezens vernietigen. Het beschadigt ook ecosystemen in de oceaan en op het land en kan huidkanker veroorzaken bij mensen.

De ozonlaag bevindt zich in de stratosfeer op een hoogte van 15 tot 50 kilometer en bevat ongeveer 90 procent van de ozon in de atmosfeer. Ozon absorbeert een deel van de UV-straling van de zon die gevaarlijk zou zijn voor levende wezens.

Wetenschappers merkten in de jaren 1980 dat de ozonlaag uitgeput raakte, vooral boven Antarctica rond de Zuidpool. Dit verhoogde de risico's die gepaard gaan met een hogere UV-straling. Het gat in de ozonlaag werd veroorzaakt door stoffen die bekend staan als chloorfluorkoolwaterstoffen (CFK's), die de ozonlaag kunnen aantasten. Onderzoekers hadden al in de jaren zeventig ontdekt dat deze stoffen, die werden gebruikt in koelkasten en spuitbussen, ozon kunnen vernietigen.

Het protocol van Montreal beschermt de ozonlaag

Vandaag de dag reguleren het Protocol van Montreal en de daaruit voortvloeiende overeenkomsten het gebruik van stoffen die de ozonlaag aantasten, zoals CFK's en hun vervangers. Sommige van deze stoffen vernietigen niet alleen ozon, maar hebben ook een hoog aardopwarmingsvermogen, wat betekent dat ze warmte kunnen vasthouden in de atmosfeer en bijdragen aan de wereldwijde temperatuurstijging. Door chemische stoffen die de ozonlaag beschadigen te verbieden, redden beleidsmakers niet alleen de ozonlaag, maar hielpen ze ook het klimaat te beschermen.

Meer informatie

België

Federaal

Waalse regio

Internationaal